Another day in paradise

Bula!
Hoe is ie daar? Hier alles okay!
Gisteravond was er in het resort een "bonte avond". Muziek, dansers en danseresjes, metname de muziek was erg leuk. Net als op Somoa worden er heel aparte maar zeer strakke ritmes getrommeld en geroffeld op een uitgeholde boombast. Veel liedjes worden in koor gezongen, de mannen en vrouwen zingen een soort vraag-en-antwoord-spel. Het doet een beetje Zuid-Afrikaans aan, maar wie weet hebben de Zuid-Afrikanen het wel van de Poly- en/of Melanesiers gepikt!
We zijn vanmorgen vroeg vanuit Rakiraki vertrokken. De zon scheen een roei in de reet, het was al heel vroeg warm. Na een kilometer of veertig ging de asfaltweg over in een grindpad. Toen dat kilometers lang duurde, vonden we dat toch wel verdacht. Maar we wisten toch zeker geen afslag te hebben gemist... Navraag leerde dat we goed zaten. Maar de weg werd steeds slechter, bizar af en toe. We kwamen midden in de jungle. We hebben het nog een keer of drie gevraagd, maar steeds werd bevestigd dat we goed zaten. Dat bleek ook zo te zijn! Het heeft ons prachtige platen opgeleverd, die we bij gelegenheid nog wel eens laten zien. De internetverbinding is nu traag, en laat het uploaden van een foto waarschijnlijk niet toe.
We hebben veel vragen gekregen over het uiterlijk van de Fijianen. Hierin beschreven we dat ze er anders uitzien. Hoe dan? De vrouwen hebben wat lang kroeshaar. Van een afstand is het net of ze een zwarte motorhelm op hebben. De mannen lijken nog het meest op Amerikaanse basketballers. Vandaag, toen we in de jungle reden, werden we menigmaal verrast door zowel mannen als vrouwen die uit de bossage kwamen met een kapmes van een halve meter. Echter: gewoon zwaaien en lachen, men zwaait in het algemeen heel vriendelijk lachend terug!
Na een rit van ca. 3 uur door de jungle kwamen we vlak voor Suva weer op een asfaltweg... een genot! Toen begon het ook te regenen, en niet te zuinig! Tegen 15 uur hadden we 235 km afgelegd en waren bij bij ons resort, het best bewaarde geheim van Fiji: Crusoe's Retreat. Mooi park, aan zee, met prachtige schelpen die je uit het water kan plukken. Er wordt hier veel georganiseerd, dus straks even plannen maken voor morgen. Het hutje is leuk: weer zeer origineel, met rieten dak, houten vloer maar wel net sanitair. Vanaf het resort kun je zo een authentiek dorp inlopen. De medewerkers van het resort wonen daar in het algemeen. Wel eerst melden bij de chief.....
Later weer meer!
Vinaka en ni sa moce! Doei doei, tot de volgende blog!

Bula vanuit Rakiraki

Hallo allemaal, hoe is 't daar?
Hier alles okay, we zijn nog niet opgevreten door de kannibalen.
Gisterochtend, om 3 uur plaatselijke tijd, zijn we aangekomen op Nadi Airport, na een vluchtje van krap twee uur. Wel hebben we een dag verloren door het overschrijden van de datumgrens. We hebben een behoorlijke tijd op het vliegveld doorgebracht, maar er was zoveel te zien dat de tijd vloog. Wat een mensen, wat een gekken...
Eenmaal geland op Fiji de gebruikelijke toestanden: douane, ophalen bagage, vouchers inwisselen... en een dollemansrit met de taxi naar het Mercure hotel. Na een paar uurtjes slaap kwam er iemand van het reisburo om enige zaken te bespreken en de man van Avis, met de Toyota Rav4. Hadden we eerder deze week op Samoa een automaat, wat toch ff wennen was, nu een auto met het stuur aan de rechterkant. Tot nog toe valt het rijden aan de linkerkant mee. Het enige wat niet went is het richting aangeven: de ruitenwissers zullen morgen al wel versleten zijn.

Fiji is erg mooi! Heel anders dan Samoa: Samoa is wat oorspronkelijker, heeft een minder gecultiveeerd landschap. Hier in Fiji zie je juist veel suikerrietplantages, op de hellingen van de bergen. Fiji geeft een weidsere indruk dan Samoa. Langs de kust van Fiji bevinden zich vele eilandjes die liggen te schitteren in het blauwe water. De rit van het Mercure hotel naar het Wananavu resort nam ruim drie uur in beslag, inclusief vele foto-stops.

Het Wananavu resort, vlakbij Rakiraki, ligt schitterend. Wananavu betekent dat dan ook (schitterend dus). We wonen in een hutje, met uitzicht over de oceaan. Vanaf de hoofdweg is het een kilometer of 4 over een hobberdebonkweg.
De Fijianen zijn erg aardig, maar minder spontaan dan de Samoanen. De helft van de bevolking is Indisch, een erfenis van het Engelse plantage verleden. De andere helft is Fijiaans. Fijianen zijn een heel ander volk. Het lijkt alsof beide groepen langs elkaar leven. Op het resort werkt een serveerster die meegedaan heeft met de South-Pacific Games. Ze speelde in het vrouwenvoetbalteam en ze hebben de bronzen medaille gewonnen.

Vandaag dus even in Rakiraki, waar we een internet-cafe hebben gevonden. Rakiraki stelt niet veel voor: modderige straten, een marktje en veel winkeltjes van Indiers. Vanmiddag zullen we waarschijnlijk aan het zwembad en in de zee verkoeling zoeken. Het is lekker warm, zonnig met wat wolkjes aan den hemel.
Morgen verkassen we naar de Coral Coast in het zuiden, een lange rit. Wellicht kunnen we daar weer verder kond doen van onze verrichtingen en belevenissen. Tot de volgende blog!!

O ja, Paul heeft hier geen bereik met de gsm, Corinne wel. 't Is maar dat je 't weet....