Aitutaki!

Kia orana allemaal!

We zijn weer even in het internetcafe beland (Spiderco), even de zaak bijwerken.
Vandaag het hele eiland afgecrosst, ontzettend leuk zeg! Kunnen helaas nu geen foto uploaden, hebben geen kabeltje bij ons. We zijn onder andere de twee "bergjes" opgereden (Piraki en Maungapu (124m)) en 't laatste eindje omhoog gelopen en geklauterd. Ontzettend mooi uitzicht over het gehele eiland, de lagune, en alle kleine eilandjes in de lagune. De twee grootste stadjes (Amuri en Arutanga) hier stellen geen rukje voor - drie winkels en een verscholen benzinepomp. Voldoende om te leven, geen franje en dergelijke. Er zijn wel meer gehuchtjes en dorpjes, maar dat is allemaal zo kleinschalig. We kennen bijna iedereen op het eiland al van gezicht, je komt steeds dezelfde mensen tegen.
Het landschap is hier zo mooi! Heerlijk om er zo door heen te brommeren, hier en daar even te stoppen, een fotootje te maken, wat rond te lopen, even ergens wat te drinken, wat zullen we dit straks missen!

Hebben inmiddels begrepen dat de Maori's ooit vanuit de CookEilanden in Nieuw-Zeeland zijn beland, in de 14e eeuw. Dus mogelijk is mijn eerdere bewering niet juist geweest. Iets om op te zoeken thuis.

Verder hebben we net een stukje van een voetbalwedstrijd gezien, hahaha. Foto volgt ook morgen! Dames Aitutaki Blauw tegen dames Aitutaki Geel. Stand bij rust, zojuist, 2-0, met doelpunten van Kimberley en Jo.

Tot zover, tot de volgende blog!

6 oktober 2007 - hierbij de beloofde foto's

Kia orana!!

Dag allemaal, hoe is het daar? Aan de mensen die gereageerd hebben: hardstikke leuk en bedankt, heel fijn om wat te horen en te weten dat je aan ons denkt!
We zijn eergisteren van Fiji naar de Cook Islands gevlogen, een vluchtje van drie uur, over de datumgrens. Zoals al eerder vermeld, hebben we een dag gewonnen, en is onze huwelijksdag daarmee de langste dag van dit jaar. Een kwestie van goed plannen... :-)
Rarotonga, het eiland waar we nu verblijven, is maar een klein vlekje op de kaart. De omtrek bedraagt slechts 32 km. De levensstandaard hier is weer hoger dan op Fiji (en dus ook ten opzichte van Samoa). De bevolking is weinig oorspronkelijk meer: het eiland heeft lange tijd tot Nieuw-Zeeland behoort, en is er nog aan gelieerd. Er wonen hier dan ook veel mensen die afstammen van de Maori's.
De Cook Islands beslaan een oceaan-oppervlak van 2,2 miljoen km2, waarin 15 eilandjes liggen. Het aantal Cookers is zeer beperkt, niet meer dan 18.000 mensen. De Nieuw-Zeelandse dollar is hier het betaalmiddel, naast Cook dollars. De Cook munten zijn heel bijzonder van vorm evenals de afbeeldingen erop.

Gisteren zijn we met de bus (clockwise, er is ook een anti-clockwise bus) naar Avarua geweest, de hoofdstad van de Cook Islands in het noorden van Rarotonga, precies aan de andere kant van het eiland. Een mooi ritje! We zijn uitgestapt bij de zaterdagmarkt, Punanga Nui. Hardtsikke leuk, naast groente/fruit en ander voer veel t-shirts, beeldjes, souvenirs, en bloemenkransen. Wat direct opviel was het grote aantal toeristen ten opzichte van Fiji, wat nog duidelijk te lijden had van de militaire coup van afgelopen december. Daarna zijn we het stadje ingelopen: in feite niet meer een lange straat met leuke, authentieke winkeltjes. Alles straalt hier die leuke, vrolijke en toch zeer stijlvolle sfeer uit die je overal in de South-Pacific (voor zover wij gezien hebben) treft. Omdat de winkels hier op zaterdag al om 12u sluiten, zijn we na de lunch met de bus terug naar het resort gegaan, en hebben een tijdje op het strand doorgebracht.

We verblijven nu dus op het resort "Palm Grove", in het zuiden van Rarotonga. Op woensdag verkassen we naar een ander eiland, Aitutaki. Daar verblijven we drie nachten, en zullen dan ook een cruise maken van een dag langs onbewoonde eilandjes, een huwelijkskado van ons reisburo, Pacific Island Travel (kijk eens op die website!!). Later daar meer over, uiteraard!

Zowel Corinne als Paul hebben geen gsm-bereik op de Cook Islands....

Groeten en tot ziens/mails, tot de volgende blog!!

Zon!

Bula allemaal! Hoe is 't daar? Volgens ons niet zo goed, want van sommigen van jullie krijgen we geen enkele reactie...

Met ons is alles okay. De zon heeft zijn best weer gedaan, we hebben er flink van kunnen genieten vandaag. Heerlijk aan het strand, met een stevige bries.

Morgen onze laatste volle dag op Matamanoa, waar we iets speciaals van zullen maken. Op zaterdag (bij jullie vrijdag) vliegen we rond het middaguur (2 uur 's nachts bij jullie) naar de Cook Islands, en winnen we een dag. Twee maal 28 september dus... vergeet die datum niet.

Hierboven een plaatje van het strand hier, welke we eerder vandaag hebben gemaakt. Moeilijk kiezen uit de vele mooie foto's, misschieten kan eigenlijk niet!

Doei doei, morgen met meer nieuws vanaf Matamanoa! Tot de volgende blog!

Geblakerd en verzopen

Bula everybody! Dat is de kreet die we nu al zo vaak hebben gehoord! Hoe is het daar? Alles goed met jullie?
Hier is alles (weer) okay :-) Wat een dagen hebben we gehad, fantastisch. Het is teveel om op te noemen. Maandag met de zeilboot, de "spirit of the Pacific", van Denerau Port naar Drawaqa, het onbewoonde eiland.

Het paradoxale is dat op het moment dat je daar komt het niet meer onbewoond is, toch? Onze groep bestond uit 15 mensen (zelfs een baby, we konden dus echt Lost naspelen), waaronder twee Nederlanders, Joany en Simon uit Enschede. Verder een Engels stel, twee Australische meiden, Fijiaans/Canadees stel (met baby dus) en vier saaie Duitsers. Na een dagje varen, met een stevige bui onderweg kwamen om een uur of vier aan. Eerst naar de bure, direct aan het strand, eenvoudiger dan kamperen op camping 't Vissertje in Dordrecht. Na eerst wat gesnorkeld te hebben konden we aanvallen, gevolgd door wat lessen in de kava-ceremonie (waar we al echte cracks in waren) en de Polynesische dans. Dit alles ter voorbereiding van het bezoek aan een echt Fijiaans dorp, Muaira, op dinsdag. Paul was hierbij "spokesman" namens de Engelse chief, Nicky. Een erebaantje!
Op dinsdagochtend naar Muaira, een klein uurtje varen. Wat een weer hadden we, hier waren we voor gekomen. In zo'n dorp kijk je je ogen uit! Ongelofelijk, we hebben heel veel leuke plaatjes geschoten, teveel om hier nu te laten zien. De ontvangst door de chief en zijn dorpsgenoten, inclusief kava-ceremonie was heel bijzonder, en toch ook weer toeristisch lachwekkend (in retrospect).

's Middags heerlijk gesnorkeld, gezond, mandjes gevouwen van palmbladen, gesnorkeld, ... 's Avonds een lovo diner (geroosterd vlees en aardappels, in een kuil in de grond), en ter afsluiting een kampvuur op het strand, bij volle maan en sterretjes.... perfect allemaal!

Vannacht begon 't ineens te waaien, gevolgd door een regen, je houdt het niet voor mogelijk. In zwembroek met het speedbootje naar de zeilboot, alle bagage in plastic verpakt... Was eine Ellend, nicht? Op de boot droge kleren aan, en op naar Port Denerau. Onderweg nog een stop gemaakt op Mystery Island, een rondje gelopen en toen door. Om 16.00 stonden we op de wal, en stond er al iemand klaar om ons naar de helipad te brengen. Helaas, vanwege het slechte weer vlioog de helikopter niet, deze stond nog vast op onze bestemming, Matamanoa. Omdat het hier heel vroeg donker is, zouden we Matamanoa vandaag niet meer halen, wat niet zo praktisch is. We hebben een alternatief kunnen regelen, met de speedboot van Port Denerau naar Matamanoa. Een heel gedoe allemaal, en een hele hobbelige vaart (25 knopen en een kapitein die niet over het stuur uit kan kijken, in het pikkedonker...), maar uiteindelijk zijn we nu op onze bestemming.

Zo meteen lekker slapen, morgen weer verder. Het weer knapt weer op, en wij zijn inmiddels ook weer helemaal het mannetje en het vrouwtje. Doei doei, tot de volgende blog!!

Suva revisited

Bula allemaal, hoe is 't er mee?
We hebben weer een vraag gekregen: dit keer van twee collega's van de DAI. Men vroeg zich af wat nu precies de kava-ceremonie inhoudt. Leuk dat je dit vraagt, want toevallig hebben we dit gisteren "ondergaan". In de middag reeds was iemand bezig met het fijnstampen van wortels van de peperplant in een hoge, smalle koperen pot, met een lange dunne staaf. Voor iedere stamp wordt de zijkant van de pot aangetikt, resulterend in een hoge pling. Het geluid gaat dan ook: pling-stamp-pling-stamp, etc. 's Avonds begon de ceremonie. Iedereen op een cocosmatje rond een grote kom van hout. Hierin enige liters water. Vervolgens wordt de fijngestampte wortel in een doek gedaan en geweekt in het water. Het goedje wordt een beetje gekneed (extractie). Het water wordt wit/beige van kleur.
Dan wordt er wat gepreveld, geschreeuwd en gezongen. Vantevoren is een chief aangewezen, die moet waken over ieders welzijn en -bevinden. Er wordt een kommetje (halve cocosnoot-schaal) van de derrie opgeschept, en deze wordt aan iemand aangeboden. Als je de kom wilt leegdrinken, klap je een keer in je handen (op Fijiaanse wijze, dat dan weer wel) en pak je de kom aan. Je roept "BULA!!" en drinkt de kom leeg, in 1 teug. Daarna geef je de kom terug, klapt drie keer en kijkt zo stoer mogelijk. Eerlijk is eerlijk, het ziet er smeriger uit dan het is, maar het valt mee. Het lijkt wel wat op zoethout. Je tong raakt een beetje verdoofd. De chief is de baas, en na de eerste ronde volgden er nog twee.... Het was nog lang onrustig op het resort....

Vandaag naar Suva geweest! Het was wel droog, maar niet heel zonnig, dus geen weer om te bakken maar om wat te doen. Suva dus. Wat een stad! De hoofdstad van Fiji, met een deel wat vooral uit markt en India-winkeltjes bestaat. Geinig, superdruk en chaotisch. Er is ook een meer westers deel, waar de ketens zitten (McD, KFC). Suva was een leuke ervaring, een goede keuze derhalve. En.... een foto van de haven. En Rob, hoop dat deze in de smaak valt. Er zijn er meer hoor!

Laat de vragen verder maar komen! Tot de volgende blog!

Nog even...

Helaas geen foto (vooralsnog) van de haven van Suva (sorry Rob, druk verkeer, geen bewegwijzering en stortregen). Wel wat andere plaatjes, de internetverbinding is helemaal niet zo slecht. Hieronder een foto van ons tijdelijke wagentje, op de fijne weg (Kings Road).

De datum van de laatste blogs klopt overigens niet, het is hier al vrijdag 21 september!

Ni sa moce, tot de volgende blog!

Bula vanuit Rakiraki

Hallo allemaal, hoe is 't daar?
Hier alles okay, we zijn nog niet opgevreten door de kannibalen.
Gisterochtend, om 3 uur plaatselijke tijd, zijn we aangekomen op Nadi Airport, na een vluchtje van krap twee uur. Wel hebben we een dag verloren door het overschrijden van de datumgrens. We hebben een behoorlijke tijd op het vliegveld doorgebracht, maar er was zoveel te zien dat de tijd vloog. Wat een mensen, wat een gekken...
Eenmaal geland op Fiji de gebruikelijke toestanden: douane, ophalen bagage, vouchers inwisselen... en een dollemansrit met de taxi naar het Mercure hotel. Na een paar uurtjes slaap kwam er iemand van het reisburo om enige zaken te bespreken en de man van Avis, met de Toyota Rav4. Hadden we eerder deze week op Samoa een automaat, wat toch ff wennen was, nu een auto met het stuur aan de rechterkant. Tot nog toe valt het rijden aan de linkerkant mee. Het enige wat niet went is het richting aangeven: de ruitenwissers zullen morgen al wel versleten zijn.

Fiji is erg mooi! Heel anders dan Samoa: Samoa is wat oorspronkelijker, heeft een minder gecultiveeerd landschap. Hier in Fiji zie je juist veel suikerrietplantages, op de hellingen van de bergen. Fiji geeft een weidsere indruk dan Samoa. Langs de kust van Fiji bevinden zich vele eilandjes die liggen te schitteren in het blauwe water. De rit van het Mercure hotel naar het Wananavu resort nam ruim drie uur in beslag, inclusief vele foto-stops.

Het Wananavu resort, vlakbij Rakiraki, ligt schitterend. Wananavu betekent dat dan ook (schitterend dus). We wonen in een hutje, met uitzicht over de oceaan. Vanaf de hoofdweg is het een kilometer of 4 over een hobberdebonkweg.
De Fijianen zijn erg aardig, maar minder spontaan dan de Samoanen. De helft van de bevolking is Indisch, een erfenis van het Engelse plantage verleden. De andere helft is Fijiaans. Fijianen zijn een heel ander volk. Het lijkt alsof beide groepen langs elkaar leven. Op het resort werkt een serveerster die meegedaan heeft met de South-Pacific Games. Ze speelde in het vrouwenvoetbalteam en ze hebben de bronzen medaille gewonnen.

Vandaag dus even in Rakiraki, waar we een internet-cafe hebben gevonden. Rakiraki stelt niet veel voor: modderige straten, een marktje en veel winkeltjes van Indiers. Vanmiddag zullen we waarschijnlijk aan het zwembad en in de zee verkoeling zoeken. Het is lekker warm, zonnig met wat wolkjes aan den hemel.
Morgen verkassen we naar de Coral Coast in het zuiden, een lange rit. Wellicht kunnen we daar weer verder kond doen van onze verrichtingen en belevenissen. Tot de volgende blog!!

O ja, Paul heeft hier geen bereik met de gsm, Corinne wel. 't Is maar dat je 't weet....

Hotel locations

Los Angeles

Hilton Airport Hotel

Samoa

Aggie Grey Lagoon Resort (no. 5 on the map) 12.09.07 - 15.09.07
Le Lagoto Beach Fales (no. 9 on the map) 15.09.07 - 17.09.07


Fiji

Wananavu Resort (no. 15 on the map) 19.09.07 - 21.09.07
Crusoe's Retreat (no.7 on the map) 21.09.07 - 23.09.07

Matamanoa Island Resort (no.2 on the map) 26.09.07 - 29.09.07

Cook Islands


Palm Grove Lodges (no. 2 on the map) 28.09.07 - 03.10.07

Samade on the Beach (no. 2 on the map) 03.10.07 - 06.10.07